Obowiązek opieki nad ludźmi starymi spoczywa przede wszystkim na jego bliskich. Zdarza się jednak, że mimo chęci i starań rodzina nie zawsze jest w stanie sprostać tej sytuacji. Wówczas o pomoc można zwrócić się do instytucji, którą powołano właśnie w tym celu, czyli do ośrodka pomocy społecznej. Pomoc organizują również organizacje pozarządowe. Coraz więcej jest także prywatnych domów opieki.
WIDEO…
Czym kierować się przy wyborze placówki?
To oczywiste, że każda z nas chciałby, aby ta bliska jej osoba przebywała w dobrych warunkach. Dlatego warto zasięgnąć szczegółowych informacji na temat danej placówki. Sprawdź:
- w jakiej okolicy położony jest dom opieki (np. czy ma ogród)
- czy budynek jest przystosowany dla osób niepełnosprawnych
- co oferuje pensjonariuszom (np. warsztaty zajęciowe)
- ilu osobowe są pokoje oraz czy osoba, która ma tam zamieszkać, może wziąć ze sobą prywatne rzeczy (np. ulubiony fotel)
- ile jest posiłków dziennie
- jak wygląda grafik odwiedzin oraz sprawa informowania bliskich o stanie zdrowia pensjonariusza
- czy jest zapewniona opieka duszpasterska
- czy opłata za pobyt obejmuje np. zaopatrzenie w leki, w pampersy itp.
Warto odwiedzić placówkę i nie tylko wypytać o wszystko, ale naocznie przekonać się, czy jest w niej czysto. Szczegółowe informacje na temat domu opieki znajdują się także w pisemnym regulaminie, który musi posiadać każda placówka, niezależnie od tego, czy jest prywatna, czy państwowa.
Kto może starać się o przyjęcie?
Do placówki opiekuńczej trafiają osoby, które wymagają stałej, całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności. Wniosek
o umieszczenie w państwowym domu opieki należy zgłosić w gminnym lub miejskim ośrodku pomocy społecznej właściwym ze względu na miejsce zamieszkania (może to zrobić sama osoba zainteresowana lub jej przedstawiciel ustawowy). Pracownik socjalny przeprowadza wywiad środowiskowy, aby zorientować się w sytuacji bytowej i materialnej osoby ubiegającej się o dom opieki.
Jakie dokumenty trzeba zgromadzić?
Oprócz wniosku potrzebne będą:
- zaświadczenie od lekarza rodzinnego o stanie zdrowia. Lekarz powinien potwierdzić, że dana osoba wymaga stałej opieki (jeśli jest to ktoś chory psychicznie, konieczna jest opinia psychiatry)
- ewentualnie orzeczenie o niepełnosprawności
- zaświadczenie o dochodach rodziny
- decyzja ZUS o przyznaniu renty lub emerytury
Osoba ubiegająca się o taki pobyt musi też wyrazić zgodę na to, by ZUS dokonywał potrącenia opłaty na dom z jej renty. Decyzję o umieszczeniu w państwowej placówce wydaje ośrodek gminny. Trzeba liczyć się z dość długim okresem oczekiwania. W nagłych wypadkach (np. pogorszenia się stanu zdrowia) skierowanie może nastąpić poza kolejnością i bez zgromadzenia wymaganych dokumentów. Starając się o prywatny dom opieki, nie musisz załatwiać powyższych formalności.
Ile to kosztuje?
Pobyt w domu opieki jest odpłatny. Zgodnie z przepisami, osoba, która zostaje tam umieszczona, nie może jednak zapłacić więcej niż 70% swojego miesięcznego dochodu, pozostałe 30% pozostaje na jej własne potrzeby. Jeżeli odpłatność w placówce jest wyższa, brakującą kwotę dopłaca rodzina. Jeśli nie może tego zrobić z uwagi na złą sytuację materialną, to resztę dopłaca gmina, na terenie której była zameldowana osoba przebywająca w placówce. Te zasady nie dotyczą prywatnych domów opieki, które cenę za pobyt ustalają indywidualnie. Opłata tam może sięgać nawet kilku tysięcy złotych miesięcznie.
